อ่านละคร อุบัติเหตุ ตอนที่ 6 วันที่ 2 พ.ย. 55

อ่านละคร อุบัติเหตุ ตอนที่ 6 วันที่ 2 พ.ย. 55

พูด จบ นนทลีผลุนผลันออกไปโดยไม่ฟังคำอธิบายใดๆ อารุมกลุ้มใจ ขับรถตามไปที่บ้านหวังจะได้พูดคุยปรับความเข้าใจกับเธอ แต่ผิดคาด นนทลีไม่ได้กลับเข้าบ้าน เธอไปไหนไม่รู้ นีรนุชกำลังเป็นห่วงอยู่เหมือนกันเพราะมืดค่ำแล้ว
อารุมเข้ามานั่งคุยกับนีรนุชในบ้าน บ่นอย่างเหนื่อยใจว่า พักหลังมานี้นนทลีใจร้อนแล้วก็คิดมาก ไม่ยอมฟังเหตุผลของตนเลย

“พี่อารุมอย่าเพิ่งน้อยใจสิคะ เดี๋ยวนุชจะช่วยอธิบายให้”

“ถึงนุชพูด เขาก็คงไม่ฟัง เขาปักใจไปแล้วว่าพี่คิดไม่ซื่อ”

“ช่วงนี้พี่นนคงเครียดเรื่องงานด้วย จิตใจก็เลยไม่ค่อยปลอดโปร่งเท่าไหร่”

“พี่ก็เครียดเหมือนกัน ทำไมนนไม่คิดอย่างนุชบ้าง”

“พี่อารุม...นุชเข้าใจพี่นะคะ”

“ถ้านนเข้าใจพี่ได้สักครึ่งของนุช มันก็คงไม่มีปัญหาแบบนี้ใช่ไหม”

นีรนุชอึ้งไป เริ่มสัมผัสได้ถึงความท้อแท้ใจในน้ำเสียงอารุม

ooooooo

นนทลีไปหากุสุมาที่บ้าน เล่าให้เพื่อนฟังทั้งน้ำตาว่าอารุมพาวิศนีไปดูเรือนหอ แสดงว่าเขาตกลงปลงใจกันแล้วถึงได้กล้าทำขนาดนี้



แทนที่กุสุมาจะปลอบใจหรือให้เพื่อนค่อยๆคิด กลับถือโอกาสนี้ยุยงให้นนทลีกับอารุมยิ่งแตกหักกัน

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เธอก็ต้องรักตัวเองให้มากๆนะ ผู้ชายมีอีกตั้งเยอะแยะ ถ้าอารุมจะหลงผิดเห็นเงินดีกว่าความจริงใจ เราก็ไม่ต้องไปแคร์”

“ไม่! ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่อยากเสียเขาไป” นนทลีสะอึกสะอื้นหนักกว่าเดิมในอ้อมกอดกุสุมา ขณะที่กุสุมาหน้าเครียด เริ่มไม่ดีใจที่อารุมมีปัญหากับนนทลี เพราะรู้แล้วว่าวิศนีคือคู่แข่งรายใหม่...

อารุมรอนนทลีอยู่นานกว่าจะบอกลานีรนุชกลับไปด้วยความไม่สบายใจ นีรนุชเองก็เป็นห่วงพี่สาวมาก มีโอกาสคุยกับเดชชาติจึงบอกให้รู้ว่าพี่ของตนกับอารุมทะเลาะกันอีกแล้ว ด้วยเรื่องเดิมๆที่มีวิศนีมาเอี่ยวด้วย

เดชชาติไม่เข้าใจ ทำท่าจะซักรายละเอียด แต่สาวเจ้างอนเรื่องที่เห็นเขาสนิทสนมกับวิศนีเมื่อเย็น จึงตัดบทไล่เขาไปนอนฝันหวานให้สบายใจ ไม่ต้องมารับรู้ความทุกข์ของคนอื่น...

เช้าวันรุ่งขึ้น วิศนีสะดุ้งตื่นจากที่นอนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เสียงเพลงอวยพรวันเกิดดังจากโทรศัพท์มือถือที่เพื่อนๆจากฝรั่งเศสส่งมา เธอดีใจที่ยังมีคนจำวันสำคัญของตัวเองได้ แต่พออาบน้ำแต่งตัวลงมาเพื่อใส่บาตร กลับไม่เห็นบุคคลสำคัญ อำนวยออกไปทำงานแต่เช้าเพราะจำวันเกิดลูกสาวไม่ได้ กรแก้วรู้เข้าก็แอบสงสารวิศนี

ส่วนอีกบ้านหนึ่ง นนทลีนอนซมไร้เรี่ยวแรงจนไปทำงานไม่ไหว และไม่ยอมรับโทรศัพท์อารุมที่เพียรโทร.ตั้งแต่เมื่อคืน ที่สุดเธอให้นีรนุชรับแทน บอกว่าพี่ไม่อยากคุย เมื่ออารุมรู้จากนีรนุชว่านนทลีไม่สบาย จึงบอกว่าเลิกงานจะแวะไปเยี่ยม
หลังอารมณ์บูดออกจากบ้านมา วิศนีต้องมาเจอเรื่องแย่ๆอีกที่หน้าบริษัทพ่อ...แววมากับชีพเพื่อรีดไถเงินวิศนีสามหมื่นเอาไปจ่ายค่าแชร์ วิศนีเสียใจที่แม่จำวันเกิดของตนไม่ได้ แต่ก็ไม่ต่อว่าและไม่ปฏิเสธเรื่องเงิน ขอเข้าไปเขียนเช็คข้างในก่อนเพราะมีเงินสดไม่พอ

ขณะที่วิศนีนำเช็คสามหมื่นมายื่นให้แวว ไม่นึกว่าอำนวยจะตามคว้าเอาไว้ แววโมโหร่ำร้องให้เขาเอาเช็คคืนมา อำนวยยิ้มหยัน ตอกหน้าว่าที่แท้ก็ไม่ทิ้งลายเดิม มาขอเงินลูกใช้ ไม่รู้จักอาย

“ก็ลูกมันเป็นลูกฉัน ทำไมต้องอายด้วย...เอามา”

“ฉันให้ตึกแถวเธอไปเก็บค่าเช่ากินได้ทั้งชาติ มันยังไม่พออีกเหรอ”

“ถ้าพอจะมาขอทำไมล่ะวะไอ้คุณนักธุรกิจใหญ่” ชีพพูดโพล่ง สีหน้ายียวนกวนประสาท

“ที่ไม่พอก็เพราะแกกับแววเอาไปลงบ่อนลงขวดเหล้าหมดน่ะสิ ฉันไม่ให้ อยากได้เพิ่มก็ไปทำมาหากินเอง”

“พ่อคะ...”

“ไม่ต้องพูดยายหนู แม่แกเป็นผีพนันไปแล้ว ให้ไปเท่าไหร่ก็ไม่พอหรอก”

“อย่ายุ่งเรื่องของฉันได้ไหม เอาเงินลูกฉันมานะ” แววพุ่งเข้าใส่จะแย่งเช็ค แต่อำนวยไม่ให้ ชีพพยายามช่วยแย่ง อำนวยจึงตะโกนเรียก รปภ.มาจับทั้งคู่ออกไป

เท่านั้นเอง เกิดการตะลุมบอนชุลมุนไปหมด วิศนีเห็นแล้วสลดใจ เช้าวันเกิดที่สดใสพังพินาศไม่มีชิ้นดี ในที่สุดก็ตัดใจหันหลังเดินหนีมาจากตรงนั้น

อารุมอยู่ในห้องทำงานได้ยินเสียงเอะอะข้างนอก เขาทำท่าจะเดินออกไปดู ก็พอดีวิศนีสวนเข้ามา จึงถามเธอว่าเกิดอะไรขึ้น

“พ่อกับแม่ฉันทะเลาะกันในวันเกิดฉัน เยี่ยมไปเลยไหมคะ ของขวัญวันเกิดที่เขาสองคนร่วมกันให้ลูกสาวคนเดียว”

“วันนี้วันเกิดคุณเหรอ”

“ช่างเถอะค่ะ มันไม่สำคัญสำหรับใครทั้งนั้นแหละ”

วิศนีลงนั่งก้มหน้าก้มตาทำงาน อารุมแอบมองด้วยความเห็นใจ พอใกล้พักเที่ยง เขาชวนเธอออกไปข้างนอกท่าทางเหมือนจะไปทำงาน แต่เปล่าเลย เขาพาเธอไปถวายสังฆทานที่วัด รับศีลรับพรจากหลวงตา ก่อนพาไปที่ท่าน้ำให้อาหารปลา ตามด้วยมีเค้กก้อนเล็กๆ มาเซอร์ไพรส์ หญิงสาวยิ้มแก้มปริ หายเศร้าเป็นปลิดทิ้ง ลืมเรื่องแย่ๆที่พ่อแม่ทะเลาะกัน

ไม่คาดคิดว่านนทลีกับนีรนุชก็มาที่วัดแห่งนี้ สองพี่น้องมาไหว้อัฐิพ่อแม่ นนทลีเห็นอารุมกับวิศนีกำลังขึ้นรถกลับ เธอตกใจหน้าซีดเผือด นีรนุชมองตามสายตาไปก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร

เมื่อตั้งหลักได้แล้ว นนทลีโทร.เข้ามือถืออารุม แกล้งถามเขาว่าไม่ได้อยู่ออฟฟิศใช่ไหม เมื่อสักครู่ตนโทร.เข้าไปไม่เจอ ชายหนุ่มชะงักพลางเหลือบมองวิศนี ไม่กล้าพูดความจริงเพราะกลัวจะเป็นเรื่องอีก

“เปล่า ผมออกมาพบลูกค้าน่ะ กำลังจะกลับเข้าไปครับ”

นนทลีฟังแล้วน้ำตาร่วงพรูทันที แต่พยายามกลั้นสะอื้นไม่ให้ลอดเข้าไปในโทรศัพท์

“นนจะไปหาหมอไหม เดี๋ยวผมจะไปรับ”

“ไม่ต้องค่ะ นนหายแล้ว อารุมไม่ต้องมานะ เดี๋ยวเย็นนี้นนจะไปหาที่คอนโดฯ แล้วเจอกันค่ะ”

นนทลีวางสายลงอย่างซึมๆ ปาดน้ำตาแล้วเดินห่างน้องสาวออกไป นีรนุชมองตามอย่างกลุ้มจัด รู้สึกว่าความเงียบของพี่สาวช่างน่ากลัวเหลือเกิน...

ด้านอารุม ท่าทางเขาขรึมไปหลังวางสายจากนนทลี ความรู้สึกผิดป่วนปั่นอยู่ในใจ วิศนีแอบสังเกตมาตลอด กระทั่งเขาจอดรถหน้าบริษัท เธอตัดสินใจถามถึงนนทลีจนรู้ว่าเธอไม่สบาย

“ฉันขอโทษนะคะ”

“เรื่องอะไร”

“เรื่องที่ทำให้คุณต้องโกหก เรื่องที่คุณต้องเสียเวลาพาฉันไปวัด ทั้งที่คุณควรจะไปเยี่ยมเธอ”

อารุมสะอึก เพิ่งฉุกใจคิดว่าตัวเองเห็นวิศนีสำคัญกว่านนทลีโดยไม่รู้ตัว

“ผมไปแน่ คุณไม่ต้องห่วงหรอก” เขาพูดจบก็เดินหนีเข้าบริษัท วิศนีมองตาม ใจโหวงๆที่ได้ยินอารุมย้ำชัดเจนว่านนทลียังสำคัญเสมอ

ooooooo

ค่ำนั้น อำนวยกับกรแก้วเตรียมฉลองวันเกิดให้วิศนี มีทั้งอาหารมากมายและเค้ก แต่กลายเป็นว่าวิศนีไม่ฉลองด้วย พูดประชดพ่อว่ามันสายไปหลายชั่วโมงแล้ว...

อำนวยหน้าเสีย หมดแรงนั่งลง บ่นอย่างท้อแท้ใจกับกรแก้วว่า ตนไม่เคยทำอะไรถูกเลยใช่ไหม? ส่วนวิศนีที่เดินหนีขึ้นห้องมา นั่งคิดทบทวนคำพูดของอารุมเมื่อหลายวันก่อน

“คุณไม่มีทางเลิกเป็นลูกของพ่อกับแม่ได้ ท่านสองคนก็เลิกเป็นพ่อกับแม่คุณไม่ได้เหมือนกัน สิ่งที่จะทำให้คุณมีความสุขคือยอมรับกับเงื่อนไขของความรักของท่าน มันอาจจะไม่สมบูรณ์ แต่มันก็เป็นแบบของท่าน...หลวงตาสอนผมว่า คนเราน่ะไม่มีวันมีความสุขได้หรอก ถ้าใจไม่ยอมรับความจริงอย่างที่มันเป็น”

ถ้อยคำนั้นของอารุมทำให้วิศนีได้สติว่าตัวเองทำเกินไปกับพ่อ เธอกลับลงมาด้วยท่าทีกระตือรือร้น ถามพ่อที่นั่งซังกะตายว่างานวันเกิดเลิกแล้วเหรอ เจ้าของวันเกิดยังไม่ได้ชิมอาหารเลย อำนวยลุกพรวดทันที ยิ้มกว้างดีใจ บอกสาวใช้ว่าอย่าเพิ่งเก็บข้าวปลาอาหาร จากนั้นก็กระวีกระวาดตักอาหารเอาใจลูกสาว วิศนีแอบมองพ่อแล้วรู้สึกดีที่ทำให้ท่านมีความสุข แต่ยังเก๊กหน้าเฉยวางฟอร์มอีกนิดหน่อย...

เวลาเดียวกันนั้น อารุมเพิ่งกลับถึงคอนโดฯ พบนนทลีรออยู่ที่ล็อบบี้ ชายหนุ่มสังเกตเห็นความซีดเซียวของอีกฝ่าย ลองแตะหน้าผากพลางถามด้วยความเป็นห่วงว่าหายดีแล้วแน่เหรอ น่าจะลองไปให้หมอตรวจดู หญิงสาวน้ำตารื้น ฝืนใจพูดว่าตนแข็งแรงแล้ว เราขึ้นข้างบนกันเถอะ

อ่านละคร อุบัติเหตุ ตอนที่ 6 วันที่ 2 พ.ย. 55

ละครเรื่อง อุบัติเหตุ บทประพันธ์โดย : กนกเรขา
ละครเรื่อง อุบัติเหตุ บทโทรทัศน์โดย : นันทกร
ละครเรื่อง อุบัติเหตุ กำกับการแสดงโดย : ณรงค์ ปุนบุตรดา
ละครเรื่อง อุบัติเหตุ ผลิตโดย : บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด โดย สยาม สังวริบุตร
ละครเรื่อง อุบัติเหตุ แนวละคร : เมโลดราม่า
ละครเรื่อง อุบัติเหตุ ออกอากาศทุกวันศุกร์ - เสาร์และวันอาทิตย์ ทางช่อง 7 สีทีวีเพื่อคุณ
ที่มา ไทยรัฐ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น